از وقتی که با افزایش عجیب و غریب تعداد مقالات و عناوین ( و نه تیراژ) کتاب ها مواجه شده ایم ، پدیده ای به نام سخت نوشتن را به صورت روز افزونی شاهد بوده ایم . سخت نوشتن یعنی اینکه نویسنده با استفاده بیش از حد از واژگان نامانوس و نامتعارف با واژگانی که

یکشنبه پانزدهم مرداد ۱۳۹۶ طی سالها و دهه های اخیر ، ما ایرانیها ، ترافیک شهری و جاده ای مان را به عنوان یکی از مظاهر فرهنگی مردم و مملکتمان حساب کرده ایم . مثلا از کمربند نبستن های گاه و بیگاهمان ، با سرعت غیرمجاز راندنمان ، لایی کشیدنها و در یک خط

در دوگانگی بین شرق و غرب یا همان کمونیسم و لیبرالیسم ، مطالب و گفته های زیادی را در نقد هر دو نگرش خوانده ایم و شنیده ایم ، اینکه کمونیسم عدالت ندارد و لیبرالیسم بی رحم است . هر دوی این نگرش ها تا حد زیادی جایگاه و کارکرد خود را از دست داده و حتی در